« మునుపటి

Bhagavad Gita: అధ్యాయం 4, శ్లోకం 7

తదుపరి »

யதா³ யதா³ ஹி த⁴ர்மஸ்ய க்³லானிர்ப⁴வதி¹ பா⁴ரத¹ |

அப்⁴யுத்¹தா²னமத⁴ர்மஸ்ய த¹தா³த்¹மானம் ஸ்ருஜாம்யஹம் ||7||

யதா யதா———எவ்வெப்பொழுது; ஹி———நிச்சயமாக; தர்மஸ்ய——நீதியின்; க்லானிஹி——சரிவு; பவதி——ஆகும்; பாரத——பரத வம்ச வழித்தோன்றலான அர்ஜுனா; அப்யுத்தானம்——அதிகரிப்பு அதர்மஸ்ய——அநீதியின்; ததா———அந்த நேரத்தில்; ஆத்மானம்——சுயமாக; ஸ்ருஜாமி——வெளிப்படுத்துகிறேன்; அஹம்——நான்

అనువాదం

BG 4.7: அர்ஜுனா, எப்பொழுதெல்லாம் தர்மம் குறைகிறதோ, அநியாயம் அதிகமாகிறதோ, அப்போது நான் பூமியில் என்னை வெளிப்படுத்துகிறேன்.

వ్యాఖ్యానం

தர்மம் என்பது நமது ஆன்மீக வளர்ச்சிக்கும் முன்னேற்றத்திற்கும் குறிப்பிடப்பெற்ற உகந்த செயல்களாகும்; இதற்கு நேர்மாறானது அதர்மம் (அநீதி). அநியாயம் மேலோங்கும் போது, ப்ரபஞ்சத்தின் படைப்பாளி மற்றும் நிர்வாகி பூமியில் அவதார புருஷராக அவதரித்து தர்மத்தை நிலைநாட்டுகிறார். கடவுளின் இத்தகைய வம்சாவளி அவதாரம் என்று அழைக்கப்படுகிறது. 'அவதார்' என்ற வார்த்தை ஸமஸ்கிருதத்திலிருந்து ஆங்கிலத்தில் ஏற்றுக்கொள்ளப்பட்டு, தற்போது ஊடகத் திரையில் பல்வேறு நபர்களின் படங்களை விவரிக்கப் பயன்படுத்தப்படுகிறது. இந்த உரையில், கடவுளின் தெய்வீக வம்சாவளியைக் குறிக்க அதன் அசல் ஸமஸ்கிருத அர்த்தத்தில் அதைப் பயன்படுத்துவோம். ஸ்ரீமத் பாகவதத்தில் இதுபோன்ற இருபத்து நான்கு வம்சங்கள் பட்டியலிடப்பட்டுள்ளன. இருப்பினும், கடவுளின் எண்ணற்ற வம்சாவளியினர் இருப்பதாக வேத சாஸ்திரங்கள் கூறுகின்றன:

ஜன்ம-க¹ர்மாபி⁴தா⁴னானி ஶாந்தி¹ மே ’ங்க³ ஸஹஸ்ரஶஹ

ந ஶக்1யந்தே¹ ’னுஸங்க்²யாது¹ம் அனந்த¹த்வான் மயாபி¹ ஹி

(பா⁴க³வதம் 10.51.37)

'நித்தியத்தின் தொடக்கத்திலிருந்து கடவுளின் எல்லையற்ற அவதாரங்களை யாராலும் எண்ண முடியாது.' இந்த அவதாரங்கள் கீழே கூறப்பட்டுள்ளபடி நான்கு வகைகளாக வகைப்படுத்தப்பட்டுள்ளன:

1. ஆவேஶாவதா¹ர்: கடவுள் தனிப்பட்ட ஆன்மாவில் தனது சிறப்பு சக்திகளை ஒருவர் மூலம் வெளிப்படுத்தி, அவர் மூலம் செயல்படுவது. ஆவேஷாவதாரத்தின் உதாரணம்- நாரத முனிவர், புத்தர் போன்றோர்..

2. ப்¹ரப⁴வாவதா¹ர்: இவை கடவுள் தனது தெய்வீக சக்திகள் சிலவற்றை வெளிப்படுத்தும் வம்சாவளி ஆகும். ப்ரபவாவதாரங்களும் இரண்டு வகைகளாகும்: கடவுள் ஒரு சில கணங்களுக்கு மட்டுமே தன்னை வெளிப்படுத்தி, தனது வேலையை முடித்து, பின்னர் புறப்படுகிறார். கடவுள் நான்கு குமாரர்களுக்கு முன் தோன்றி பதிலளித்து வெளியேறிய ஹன்ஸாவதாரம இதற்கு ஒரு உதாரணம். இரண்டாவது வகையில் அவதாரம் பல ஆண்டுகளுக்கு பூமியில் உள்ளது . பதினெட்டு புராணங்களையும், மகாபாரதத்தையும் எழுதி, வேதங்களை நான்கு பகுதிகளாகப் பிரித்த வேதவியாசர், அத்தகைய அவதாரத்திற்கு ஒரு உதாரணம்.

3. வைப⁴வதா¹ர்: இந்த அவதாரத்தில் கடவுள் அவரது தெய்வீக வடிவில் இறங்கி தெய்வீக சக்திகளை வெளிப்படுத்துகிறார். மத்ஸ்யாவதாரம், கூர்மாவதாரம், வராஹாவதாரம் அனைத்தும் வைபவதாரங்களுக்கு உதாரணங்கள்.

4. ப¹ராவஸ்தா²வதா¹ர்: இவ்வகையான அவதாரத்தில் கடவுள் தனது அனைத்து தெய்வீக சக்திகளையும் அவரது தனிப்பட்ட தெய்வீக வடிவத்தில் வெளிப்படுத்துகிறார். ஸ்ரீ கிருஷ்ணர், ஸ்ரீ ராமர் மற்றும் ந்ரிசிங்காவதார் அனைவரும் ப¹ராவஸ்தா²வதா¹ரங்கள்.

இந்த வகைப்பாடு எந்த ஒரு அவதாரத்தையும் மற்றொன்றை விட மேலோங்கியது என்பதைக் குறிக்கவில்லை. ஒரு அவதாரமான வேத வியாஸரே ப¹த்³ம புராணத்தில் இதை தெளிவாகக் கூறுகிறார்: ஸர்வே பூ¹ர்ணாஹா ஶாஶ்வதா¹ஶ்ச¹ தே³ஹாஸ்த¹ஸ்ய ப¹ரமாத்¹மனஹ 'கடவுளின் அனைத்து வழித்தோன்றல்களும் அனைத்து தெய்வீக சக்திகளால் நிரம்பியுள்ளன; அவை அனைத்தும் சரியானவை மற்றும் முழுமையானவை.’ எனவே, ஒரு அவதாரத்தை பெரியது என்றும் மற்றொன்றை சிறியது என்றும் நாம் வேறுபடுத்தக்கூடாது. இருப்பினும், ஒவ்வொரு வம்சாவளியிலும், அந்த குறிப்பிட்ட வம்சாவளியின் போது அவர் அடைய விரும்பும் குறிக்கோள்களின் அடிப்படையில் கடவுள் தனது சக்திகளை வெளிப்படுத்துகிறார். மீதமுள்ள சக்திகள் அவதாரத்திற்குள் மறைந்திருந்து வாழ்கின்றன. இதன் விளைவாக, மேற்கண்ட வகைப்பாடுகள் இந்த வேறுபாடுகளை விளக்குவதற்காக உருவாக்கப்பட்டன.